Binnen een infanterie compagnie zijn verschillende officieren en onderofficieren.
DE OFFICIEREN:
De kapitein was de hoogste in rang en werd beschouwd als de ‘eigenaar’ van de compagnie. Hij was vaak afkomstig uit de adel of uit de rijke burgerij. De kapitein was herkenbaar aan zijn rijkelijke kleding, fraaie uitrusting en sjerp.
De luitenant was de tweede in rang. Hij assisteerde de kapitein bij het aansturen van de compagnie en trad op als plaatsvervangend bevelhebber wanneer de kapitein afwezig was. Ook de luitenant was meestal afkomstig uit de adel of de rijke burgerij. Als herkenningswapen droeg hij een partizaan en een zijden sjerp.
De vaandrig droeg het vaandel van de compagnie. Daarmee was hij verantwoordelijk voor een van de belangrijkste symbolen van de eenheid en werd van hem verwacht dat hij het vaandel met zijn leven zou verdedigen.
De vaandrig was vaak een jonge man van goede komaf, die ambities had om later kapitein of luitenant te worden. Zijn functie bood hem de mogelijkheid om ervaring op te doen met het militaire leven en te leren hoe hij leiding moest geven aan een eenheid.
DE ONDEROFFICIEREN
Een infanteriecompagnie had doorgaans twee sergeanten. Zij stuurden de soldaten rechtstreeks aan en waren verantwoordelijk voor de discipline binnen de compagnie. Wanneer soldaten hun bevelen niet goed uitvoerden, grepen de sergeanten in en konden zij hen met harde hand berispen.
Daarnaast controleerden de sergeanten of de uitrusting van de manschappen in orde was en voldeed aan de geldende voorschriften. Voor hun belangrijke taak kregen zij meer betaald dan de gewone soldaten, hoewel zij vaak zelf van eenvoudige komaf waren.
Een sergeant was herkenbaar aan zijn hellebaard en sjerp, waarmee hij zich duidelijk onderscheidde van de gewone soldaten.
Binnen de compagnie waren er ook drie korporaals: twee voor de musketiers en één voor de spiesdragers. Zij stonden zelf in de gelederen en waren als het ware de rechterhand van de sergeanten.
De korporaals zorgden ervoor dat de bevelen van de sergeanten door iedereen werden gehoord en correct werden uitgevoerd. Vaak was een korporaal de meest ervaren soldaat binnen zijn blok en kon hij zijn kameraden daardoor goed aansturen.
In tegenstelling tot de sergeanten droegen korporaals geen sjerp of andere onderscheidende tekens. Ze maakten gewoon deel uit van de manschappen en waren daardoor uiterlijk nauwelijks te onderscheiden van de gewone soldaten.